Kornel Makuszyński                

Kornel Makuszyński, urodzony 08.01.1884 r. w Stryju,
zm. 31.07.1953r. w Zakopanem.

Polski prozaik i publicysta. Studiował filologię polską i romańską na Uniwersytecie Lwowskim.
W latach 1908-1910 przebywał w Paryżu; 1905-1914 był recenzentem teatralny Słowa Polskiego.
W 1914 został kierownikiem literackim teatru lwowskiego. Od 1915 w Kijowie pełnił funkcję prezesa Związku Literatów i Dziennikarzy Polskich. W 1918r. zamieszkał w Warszawie. W 1926 r. otrzymał  państwową nagrodę literacką za poemat Pieśń o Ojczyźnie (1924). Otrzymał także Złoty Wawrzyn Polskiej Akademii Nauk.

 Po upadku powstania warszawskiego w 1944r. zamieszkał na stałe w Zakopanem w willi „Opolanka” , przy ulicy Tetmajera 15.

 Kontakty Kornela Makuszyńskiego z Zakopanem zaczęły się wiele lat przed wojną. Od 1927 r. zajeżdżał do willi „Ustronie”. w 1921 r. ukazały się pierwsze „Listy z Zakopanego”.
 

W 1931 r. nadano Kornelowi Makuszyńskiemu godność Honorowego Obywatela Zakopanego, a Związek Górali mianował pisarza swoim Honorowym  Członkiem. Nie były to jedyne wyróżnienia , jakie w tym mieście spotkało pisarza. Od  1930 r. był Honorowym Członkiem Towarzystwa Sportowego „Wisła”, a od 1933 r. jego honorowym prezesem.

    W styczniu 1930 roku odbyły się w Zakopanem pierwsze zawody narciarskie o puchar Makuszyńskiego. W 1934 roku opublikował  pisarz artykuł zwany „apelem bernardyńskim”, z prośbą skierowaną do społeczeństwa o nadsyłanie sprzętu narciarskiego dla dzieci góralskich.

 Najmłodszą publiczność pisarz uważał za najwdzięczniejszą i niezwykle wymagającą.
Jego książki bawią i wychowują czwarte już pokolenie dzieci i młodzieży. Któż nie zna uciesznego tancerza Kaczora Kwaka, Jacka i Placka kradnących księżyc czy Koziołka Matołka? Kogo nie wzrusza „Awantura o Basię" czy "Przyjaciele wesołego diabła"? Powieści dla młodzieży: "Szatan z siódmej klasy", "Panna z mokrą głową", "Szaleństwa panny Ewy" i in. ukazują szlachetną postawę moralną bohaterów, są pełne optymizmu, współczucia dla pokrzywdzonych i wiary w ludzką dobroć.
I chociaż to lansowanie prostej, naiwnej wiary w dobroć jest dziś niepopularne - jakby na przekór -  zwracamy uwagę jego słowa:

„Mądrym być - to wielka sztuka, ale dobrym - jeszcze większa".

Twórczość:

Utwory dla dzieci i młodzieży:

Szewc Kopytko i kaczor Kwak (1912)

Bardzo dziwne bajki (1916)

O dwóch takich, co ukradli księżyc (1928)

Przyjaciel wesołego diabła (1930)

Panna z mokrą głową (1933)

Przygody Koziołka Matołka (część 1-4, 1933-1934)

Awantury i wybryki małej małpki Fiki Miki (część 1-2, 1935-1936)

Skrzydlaty chłopiec (1934)

Wielka brama (1936)

Wyprawa pod psem (1936)

Awantura o Basię (1937)

Legendy historyczne – O wawelskim smoku (1937), Wanda leży w naszej ziemi (1938)

Szatan z siódmej klasy (1937)

List z tamtego świata (1946)

Szaleństwa panny Ewy (1957)

Dla dorosłych:

Zbiór wierszy - Połów gwiazd (1908).

Humoreski i felietony - Rzeczy wesołe (1909), Kartki z kalendarza (1939)

Recenzje teatralne  - Dusze z papieru (tom 1-2, 1911).

Awantury arabskie (1913)

Zbiór wierszy – Narodziny serca (1918)

Powieści o życiu cyganerii artystycznej - Perły i wieprze (1915), Po mlecznej drodze (1917) Wspomnienia - Bezgrzeszne lata (1925)

Wycinanki (1925)

Kartki z kalendarza (1939)

Poezje wybrane (1988)

Utwory wybrane (1980-1991)

Grób Kornela Makuszyńskiego na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem

Strona główna